خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از عشق و امید سخن میگوید. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند چشمه خورشید، گل امید، و آب حیات، به زیباییهای معشوق و تأثیرات روحبخش او اشاره میکند. همچنین، با اشاره به مفاهیمی مانند خضر، مسیحا، و جمشید، جنبههای عرفانی و جاودانگی را نیز بیان مینماید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و ارجاعات تاریخی و اساطیری نیازمند سطحی از بلوغ فکری و دانش ادبی است که معمولاً در نوجوانان بالای 16 سال یافت میشود.
شماره ۶۷۰ - دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شود
دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شود
خار در گلشن چشمم گل امید شود ۱
گر لب لعل تو بخشد همه را آب حیات
همه کس همچو خضر زنده جاوید شود ۲
عکس رخسار تو ساقی، اگر افتد در می
جام می در نظر، آیینه جمشید شود ۳
به رقیب ار کرم و رحمت خود عام کنی
نخل کام همه بی میوه تر از بید شود ۴
جذبه مهر اگر در همه گیرد اهلی
چون مسیحا همه کس همدم خورشید شود ۵
خار در گلشن چشمم گل امید شود ۱
گر لب لعل تو بخشد همه را آب حیات
همه کس همچو خضر زنده جاوید شود ۲
عکس رخسار تو ساقی، اگر افتد در می
جام می در نظر، آیینه جمشید شود ۳
به رقیب ار کرم و رحمت خود عام کنی
نخل کام همه بی میوه تر از بید شود ۴
جذبه مهر اگر در همه گیرد اهلی
چون مسیحا همه کس همدم خورشید شود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۹ - سوار من که سرخصم خاک راهت باد
گوهر بعدی:شماره ۶۷۱ - از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
