شماره ۶۷۵ - بسکه عاشق چشم تر بر نامه اش ناخوانده سود

بسکه عاشق چشم تر بر نامه اش ناخوانده سود
چشم چون بگشاد تا خواند سیاهی رفته بود ۱

این چه گفتار است یا رب این چه شیرین لب که او
هر چه گفت از لطف مهری بر سر مهرم فزود ۲

دیده را آیینه رخسارت ای مه کرده اند
گر نه دیدار تو باشد دیده روشن چه سود ۳

شب بچشم عاشق آمد سنبل خط بر رخت
زد چنان آهی که ماه از خرمنش برخاست دود ۴

فارغیم از مسجد و میخانه بلک از کعبه هم
زانکه کار بسته ما از در دلها گشود ۵

گر چه اهلی همچو سرو آزاده عالم بود
بنده او شد که از مهرش خریداری نمود ۶