هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از عشق نافرجام، رنجهای عاشقانه و ناپایداری دنیا سخن میگوید. شاعر از وصال محبوب ناامید است و از دردهای عشق شکایت میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند فناپذیری انسان، مستی و بیخردی، و دامهای عشق اشاره دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'مستی' و 'رنج عشق' ممکن است برای مخاطبان کمسال نامفهوم یا نامناسب باشد.
شماره ۷۱۴ - فکر وصلت کسش خیال مباد
فکر وصلت کسش خیال مباد
کس در اندیشه محال مباد ۱
در پریزاده مردمی نبود
آدمی زاده را زوال مباد ۲
گر بنوشی بجای می خونم
خون من هرگزت هلال مباد ۳
هیچ پیری چو من برسوایی
مست طفلان خورد سال مباد ۴
در وبال است دایم اختر عقل
کوکب عشق را وبال مباد ۵
فتنه راه مرغ خاطر کس
دانه و دام و زلف و خال مباد ۶
در خم سنبل شکسته او
کس چو اهلی حال مباد ۷
کس در اندیشه محال مباد ۱
در پریزاده مردمی نبود
آدمی زاده را زوال مباد ۲
گر بنوشی بجای می خونم
خون من هرگزت هلال مباد ۳
هیچ پیری چو من برسوایی
مست طفلان خورد سال مباد ۴
در وبال است دایم اختر عقل
کوکب عشق را وبال مباد ۵
فتنه راه مرغ خاطر کس
دانه و دام و زلف و خال مباد ۶
در خم سنبل شکسته او
کس چو اهلی حال مباد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۱۳ - هرچند که گفتم غم دل سود ندارد
گوهر بعدی:شماره ۷۱۵ - صبر کن ای باغبان کاندوه بلبل بگذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
