شماره ۷۳۹ - بیخود شده بودم چو سخن یار بمن کرد

بیخود شده بودم چو سخن یار بمن کرد
کو واقف حالی؟ که بپرسم چه سخن کرد ۱

دزدید نهانم دل و نگذاشت بفریاد
فریاد که دزدیده کسی غارت من کرد ۲

هر خون که بخاک از جگر سوخته ام ریخت
بر بوی تواش باد صبا مشک ختن کرد ۳

چون داغ توام سوخت شهیدان غم عشق
خواهند ز خاکستر من عطر کفن کرد ۴

از دوستی ام سوخت دل خویش بصد داغ
بیگانه نکرد آنچه دل خویش بمن کرد ۵

اهلی صفت قد تو چون زهره ندارد
مقصود تویی گر صفت سرو چمن کرد ۶