شماره ۷۸۱ - جان آفرین که جان همه عالم آفرید

جان آفرین که جان همه عالم آفرید
جان مرا ز محنت و درد و غم آفرید ۱

یکذره و هزار غمم کافتاب صبح
در ذره یی چو من غم صد عالم آفرید ۲

بر طاق نه فلک مه نو آنکه نقش بست
ماهی چو طاق ابروی شوخت کم آفرید ۳

دست قضا گهی که وجود تو می سرشت
زآب حیات و شیره جان درهم آفرید ۴

زخم تو دید در دل چاکم طبیب عشق
آن زخم را ز لعل لبت مرهم آفرید ۵

اهلی به دور دوست که دلها پر از غم است
باور مکن که چرخ دلی خرم آفرید ۶