هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غنایی، به توصیف عشق نافرجام و درد دل شاعر از بی‌توجهی معشوق می‌پردازد. شاعر از گذر زمان، بی‌اعتنایی معشوق، و ناامیدی خود از وصال سخن می‌گوید و با تصاویر زیبایی مانند ابروی کمانی و نرگس مست، احساسات خود را بیان می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند 'بت پرست' و 'نرگس مست' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نیازمند توضیح باشد.

شماره ۷۸۸ - گذر ز حسن خوش این بت پرست پیر ندارد

گذر ز حسن خوش این بت پرست پیر ندارد
گذشت از همه عالم و زین گزیر ندارد ۱

نکرد گوشه ابرو بسوی گوشه نشینان
کمان ابروی او میل گوشه گیر ندارد ۲

چو غنچه این دل نازک درون پرده دلهاست
که تاب زحمت پیراهن حریر ندارد ۳

شهان فقیر نوازند، ه ازین شه خوبان
که گوشه نظری با من فقیر ندارد ۴

کجا کند به اسیران نگه که نرگس مستش
بهیچ گوشه نه بیند که صد اسیر ندارد ۵

دلا، چو پیر شدی بگسل از وصال جوانان
که سرو قد جوانان هوای پیر ندارد ۶

چه سود اهلی اگر ذره ذره خاک رهی هم
که آفتاب تو یکذره دلپذیر ندارد ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۸۷ - آن سرو اگر از چشم من در چشم دشمن میشود
گوهر بعدی:شماره ۷۸۹ - دل خورد غم که چرا مرده صفت خاک شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.