شماره ۷۸۹ - دل خورد غم که چرا مرده صفت خاک شود

دل خورد غم که چرا مرده صفت خاک شود
زنده چون شمع بسوزش که زغم پاک شود ۱

نه من از زخم فراق تو جگر چاک شدم
گر بکوهی رسد این زخم جگر چاک شود ۲

گر سگ کوی تو خونم بخورد غم نبود
غم از آنست که دیوانه و بی باک شود ۳

چند سوزد فلک از داغ فراقت دل خلق
آه اگر دود دل خلق بر افلاک شود ۴

همه جا در ره من خار بلا میروید
بسکه باران غم از دیده نمناک شود ۵

سر اهلی که سجودش همه در پای تو بود
بهتر آنست که هم در قدمت خاک شود ۶