شماره ۸۱۰ - ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود

ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رود
عمر هم خوش نبود گرنه بدلخواه رود ۱

سوختم در ره خوبان ز پریشانی دل
چو پریشان نشود دل که بصد راه رود ۲

یوسف از چاه زنخدان تو هرگز نرهد
وای آن دل که بامید تو در چاه رود ۳

غیرت عشق زبان همه چون شمع بسوخت
که مبادا بزبان نام تو ناگاه رود ۴

برق را زهره شبگردی آن کوی کجاست
جان اهلی است که با مشعله آه رود ۵