حکایت - جوانی سر از رأی مادر بتافت

جوانی سر از رأی مادر بتافت
دل دردمندش به آذر بتافت ۱

چو بیچاره شد پیشش آورد مهد
که ای سست مهر فراموش عهد ۲

نه در مهد نیروی حالت نبود
مگس راندن از خود مجالت نبود؟ ۳

تو آنی کزان یک مگس رنجه‌ای
که امروز سالار و سرپنجه‌ای ۴

به حالی شوی باز در قعر گور
که نتوانی از خویشتن دفع مور ۵

دگر دیده چون برفروزد چراغ
چو کرم لحد خورد پیه دماغ؟ ۶

چه پوشیده چشمی ببینی که راه
نداند همی وقت رفتن ز چاه ۷

تو گر شکر کردی که با دیده‌ای
وگرنه تو هم چشم پوشیده‌ای ۸