هوش مصنوعی:
متن بالا از مولانا یا حافظ است که به موضوعات عرفانی و اخلاقی میپردازد. در این شعر، شاعر از مخاطب میخواهد که از تعلقات دنیوی دست بکشد، به بخشش الهی امیدوار باشد و در مسیر عشق و ذکر الهی گام بردارد. همچنین، تأکید بر مستی معنوی، رهایی از هواهای نفسانی و رسیدن به گوهر مقصود (حقیقت) از دیگر مضامین این شعر است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههایی مانند 'مستی' و 'شراب' ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات عرفانی فارسی دارد.
شماره ۸۷۰ - گدای دل شو و فارغ ز پادشاهی باش
گدای دل شو و فارغ ز پادشاهی باش
امیدوار به بخشایش الهی باش ۱
غرض ز حلقه ذکر وز بزم می مستی است
تو مست باش و بهر شیوه یی که خواهی باش ۲
گرت هواست شراب صبوح با رندان
چراغ میکده با آه صبحگاهی باش ۳
نشان گوهر مقصود گر همی خواهی
در آب دیده خود غرقه همچو ماهی باش ۴
سپرد دل بتو اهلی ببوی نافه وصل
نگفت در پی خونش ز دل سیاهی باش ۵
امیدوار به بخشایش الهی باش ۱
غرض ز حلقه ذکر وز بزم می مستی است
تو مست باش و بهر شیوه یی که خواهی باش ۲
گرت هواست شراب صبوح با رندان
چراغ میکده با آه صبحگاهی باش ۳
نشان گوهر مقصود گر همی خواهی
در آب دیده خود غرقه همچو ماهی باش ۴
سپرد دل بتو اهلی ببوی نافه وصل
نگفت در پی خونش ز دل سیاهی باش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۵۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶۹ - گو جام جم مباش، سفال شراب بس
گوهر بعدی:شماره ۸۷۱ - مستم و در جوش می بینم دل مجنون خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
