هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق، بخشش، رهایی از غم و رسیدن به کمال معنوی سخن می‌گوید. مضامینی مانند عشق الهی، گذشت، رهایی از دنیای مادی و رسیدن به آرامش درونی در آن دیده می‌شود.
رده سنی: 18+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین برخی از اشارات عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۸۷۳ - مرو از دیده چو برق و بمن زار ببخش

مرو از دیده چو برق و بمن زار ببخش
بارها سوخته یی خرمنم انبار ببخش ۱

شرف صحبت گل محو کند زشتی خار
نیکی خود نگر و جرم من خوار ببخش ۲

کرد دل میل تو و دیده بود اشک افشان
هرچه دل کرد بدین دیده خونبار ببخش ۳

گر سر نامه گشایی بودش باد بهار
بگشا سنبل و صد نافه تاتار ببخش ۴

حاجتم از شکرستان لبت حاصل کن
نیست خود حاجت گفتن که چه مقدار ببخش ۵

عاقبت جان نبرد هرکه غم عشق گزید
ای اجل بگذر و مارا بغم یار ببخش ۶

گر چو شمع سحرت باد دهد مژده دوست
حاصل زندگی خویش بیک بار ببخش ۷

چون بمیخانه رسی از سر و دستار مگو
بلکه در پای قدح نه سرو دستار ببخش ۸

گر نبخشی بنکویان بد اهلی ساقی
به پشیمانی رندان گنهکار ببخش ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷۲ - غم پریشان سازم از مستی چو زلف پرخمش
گوهر بعدی:شماره ۸۷۴ - چو مه بمهر فلک شهره در جهان کم باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.