هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق بیپایان و سرگردانی عاشق سخن میگوید. شاعر بیان میکند که عاشق، مانند مجنون، در جستوجوی معشوق است و زیبایی معشوق آنچنان درخشان است که عاشق را میسوزاند و به خاکستر تبدیل میکند. همچنین، اشارهای به نگاه فریبنده و کشنده معشوق دارد که بسیاری را مانند شاعر به دام انداخته است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و کنایههای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه برای درک کامل دارند.
شماره ۸۷۵ - آن پریرو هرکه خواهد دست دل در گردنش
آن پریرو هرکه خواهد دست دل در گردنش
تا ندارد دست از عالم نگیرد دامنش ۱
باشد از گمگشتگی یابی چو مجنون ره بدوست
ورنه آن آهوی مشکین کس نداند مسکنش ۲
برق حسن او نخواهد از درخشیدن نشست
تا نخیزد عاشق بیچاره دود از خرمنش ۳
کشته آن نرگس مستم که در هر گوشه یی
صد چو من افتاده شد از غمزه صیدافکنش ۴
اهلی دیوانه را گر همچنین سوزد جگر
عاقبت خاکستری یابی بکنج گلخنش ۵
تا ندارد دست از عالم نگیرد دامنش ۱
باشد از گمگشتگی یابی چو مجنون ره بدوست
ورنه آن آهوی مشکین کس نداند مسکنش ۲
برق حسن او نخواهد از درخشیدن نشست
تا نخیزد عاشق بیچاره دود از خرمنش ۳
کشته آن نرگس مستم که در هر گوشه یی
صد چو من افتاده شد از غمزه صیدافکنش ۴
اهلی دیوانه را گر همچنین سوزد جگر
عاقبت خاکستری یابی بکنج گلخنش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷۴ - چو مه بمهر فلک شهره در جهان کم باش
گوهر بعدی:شماره ۸۷۶ - ای دل گه وصلش بجوار دگران باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.