هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از بیتوجهی معشوق و رنجهای عشق ناکام میگوید. او از ناز و غرور معشوق، بیاعتناییهایش و درد ناشی از این بیمهری سخن میگوید و در عین حال، خود را شیفتهای وفادار و حتی 'سگ رمیده' معشوق میخواند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاشقانه پیچیده و احساسات عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند 'سگ رمیده' و بیان درد عشق ناکام نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۸۹۳ - میرم بدان تغافل و پروا نکردنش
میرم بدان تغافل و پروا نکردنش
وان خشم و ناز و چشم ببالا نکردنش ۱
فریاد از آن نشستن و برخاستن بناز
و آن سرکشی و بند قبا وا نکردنش ۲
پیداست از کرشمه عاشق گداز او
میل نگاه کردن و عمدا نکردنش ۳
ای من سگ رمیدگی نو غزال تو
کز زیرکی است پیش کسی جا نکردنش ۴
اهلی مگو که کشت مرا تیغ مدعی
مارا بکشت درد تماشا نکردنش ۵
وان خشم و ناز و چشم ببالا نکردنش ۱
فریاد از آن نشستن و برخاستن بناز
و آن سرکشی و بند قبا وا نکردنش ۲
پیداست از کرشمه عاشق گداز او
میل نگاه کردن و عمدا نکردنش ۳
ای من سگ رمیدگی نو غزال تو
کز زیرکی است پیش کسی جا نکردنش ۴
اهلی مگو که کشت مرا تیغ مدعی
مارا بکشت درد تماشا نکردنش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹۲ - تا تو زیر پوست همچون گرگی ای پشمینه پوش
گوهر بعدی:شماره ۸۹۴ - از ضعف اگر در آینه بینم جمال خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.