هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و مستی سخن میگوید و از ساقی و شراب به عنوان نمادهایی برای بیان احساسات خود استفاده میکند. او از عشق به ساقی و زیباییهای او میسراید و از تلخیها و شیرینیهای این عشق سخن میگوید. همچنین، به مفاهیمی مانند همت، گناه، و صید اشاره میکند که میتوانند استعارههایی از زندگی و عشق باشند.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عرفانی و استعاری مانند شراب و مستی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به درک عمیقتری از ادبیات کلاسیک فارسی دارند.
شماره ۹۱۸ - خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش
خوش آن ساعت که آن ساقی نشاننم پیش خود مستش
نهد آن کاسه بر دست من و من بوسه بر دستش ۱
فغان از زهر چشم او چه مرد افکن شرابست این
می تلخی چنین آنگاه ساقی نرگس مستش ۲
دل از سرو بلند او بطوبی کی شود مایل
وگر مایل شود باشد گناه از همت پستش ۳
درین نخجیرگه هردم هزاران صید می افتد
سگ آن صید مقبولم که بر فتراک خود بستش ۴
به پابوس سهی قدان ز کوته دستی طالع
ندارد فرصتی اهلی ولیکن همتی هستش ۵
نهد آن کاسه بر دست من و من بوسه بر دستش ۱
فغان از زهر چشم او چه مرد افکن شرابست این
می تلخی چنین آنگاه ساقی نرگس مستش ۲
دل از سرو بلند او بطوبی کی شود مایل
وگر مایل شود باشد گناه از همت پستش ۳
درین نخجیرگه هردم هزاران صید می افتد
سگ آن صید مقبولم که بر فتراک خود بستش ۴
به پابوس سهی قدان ز کوته دستی طالع
ندارد فرصتی اهلی ولیکن همتی هستش ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۷ - چون در کعبه به تقلید گرفتار مباش
گوهر بعدی:شماره ۹۱۹ - گر فراغت طلبی همنفس رندان باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
