هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق، بخشش و لطف الهی سخن میگوید. او از پیر شدن و سفیدی موها میگوید و از معشوق میخواهد که گاهی به او توجه کند و بخشنده باشد. همچنین، شاعر از گناهکاران میخواهد که مورد بخشش قرار گیرند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به تفسیر دارند که برای گروههای سنی پایین مناسب نیست.
شماره ۹۲۱ - بر مست خود به پیری و عمر تبه ببخش
بر مست خود به پیری و عمر تبه ببخش
موی سفید بین و بروی سیه ببخش ۱
یکبار خود بشیوه عاشق کشی مکن
گاهی بکش بنرگس سرمست و گه ببخش ۲
کارم بیک نفس چو رسد یکنظر فکن
جانی بتازه دیگرم از یک نگه ببخش ۳
ایشاه حسن در خور این حسن لطف کن
یکبوسه گر من از تو بخواهم تو ده ببخش ۴
راه خسان دهی و برانی ز در مرا
یکبار سوی خویش مرا نیز ره ببخش ۵
اهلی بسجده تو گنهکار گر بود
اورا مکش ز بهر خدا یک گنه ببخش ۶
موی سفید بین و بروی سیه ببخش ۱
یکبار خود بشیوه عاشق کشی مکن
گاهی بکش بنرگس سرمست و گه ببخش ۲
کارم بیک نفس چو رسد یکنظر فکن
جانی بتازه دیگرم از یک نگه ببخش ۳
ایشاه حسن در خور این حسن لطف کن
یکبوسه گر من از تو بخواهم تو ده ببخش ۴
راه خسان دهی و برانی ز در مرا
یکبار سوی خویش مرا نیز ره ببخش ۵
اهلی بسجده تو گنهکار گر بود
اورا مکش ز بهر خدا یک گنه ببخش ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲۰ - روشنی بخش دلم شد تن غم پرور خویش
گوهر بعدی:شماره ۹۲۲ - گر تشنه آب خضری از سر اخلاص
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.