شماره ۹۳۴ - گر سنگ زدی بر من و آسوده دل تنگ

گر سنگ زدی بر من و آسوده دل تنگ
چون دل طپد از شوق تو بر سینه زنم سنگ ۱

چون مور نیارم شدن از ضعف ولیکن
پر رویدم آنگه که کنم سوی تو آهنگ ۲

شبها که فتد بر رخت از شمع فروغی
در جان من آتش زند آن عارض گلرنگ ۳

گیرد ادبم دامن اگر نه چو حریفان
من نیز بدامان تو روزی زد می چنگ ۴

اهلی غرض است، ار سگ کو گفت برانند
خواهد که نیارد بزبان نام من از ننگ ۵