هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و بیقید و شرط شاعر به معشوق است. شاعر با تصاویر شاعرانه مانند نوشیدن خون برای فراموشی، فهمیدن نکات از لب خاموش، و مقایسه خود با مجنون و مگس، شدت عشق خود را نشان میدهد. او از پذیرش پند دیگران خودداری میکند و ترجیح میدهد در راه عشق باقی بماند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعارههای پیچیده و مضامین عاشقانه شدید نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۵۰ - گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
گر صدهزار کاسه خون نوش میکنم
بر یاد دوست جمله فراموش میکنم ۱
برما ز عشق گرچه نگویی سخن ولی
صد نکته فهم از آن لب خاموش میکنم ۲
مشتی گدای سوخته ایم ای پسر مرنج
بر شکر تو گر چو مگس جوش میکنم ۳
مجنون وشم ز آهوی چشم تو گوشه گیر
با شیر اگرچه دست در آغوش میکنم ۴
ما عاشقیم و گر همه عالم دهند پند
مشنو که من نه پند کسی گوش میکنم ۵
اهلی کجا به مصلحت پیر خرقه پوش
ترک سهی قدان قباپوش میکنم ۶
بر یاد دوست جمله فراموش میکنم ۱
برما ز عشق گرچه نگویی سخن ولی
صد نکته فهم از آن لب خاموش میکنم ۲
مشتی گدای سوخته ایم ای پسر مرنج
بر شکر تو گر چو مگس جوش میکنم ۳
مجنون وشم ز آهوی چشم تو گوشه گیر
با شیر اگرچه دست در آغوش میکنم ۴
ما عاشقیم و گر همه عالم دهند پند
مشنو که من نه پند کسی گوش میکنم ۵
اهلی کجا به مصلحت پیر خرقه پوش
ترک سهی قدان قباپوش میکنم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴۹ - سجده بردم به درش دوش چو تنها گشتم
گوهر بعدی:شماره ۹۵۱ - ما فیض دل و فیض الهی همه داریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
