شماره ۱۰۱۹ - سگ توام من و عمری بغم اسیر شدم

سگ توام من و عمری بغم اسیر شدم
مرانم از در خود این زمان که پیر شدم ۱

امید از تو نگاهی بگوشه چشم است
من از جهان بامید تو گوشه گیر شدم ۲

بجان هنوز خریدار یوسفم هر چند
که او عزیز جهان گشت و من فقیر شدم ۳

نداشت زخم من از مرهم طبیبان سود
هم از خدنگ تو آخر دوا پذیر شدم ۴

تو آفتابی از آن خوارم از تو یکذره
که من بطالع کم دره حقیر شدم ۵

شدم به تیر ملامت نشانه در عالم
ز بسکه سینه کرده پیش تیر شدم ۶

اسیر عشق تو چون اهلیم مکش زارم
که کشتنی نشدم گر ترا اسیر شدم ۷