شماره ۱۰۳۶ - تا کی خمار محنت آن سیمبر کشم

تا کی خمار محنت آن سیمبر کشم
او می خورد بمردم و من دردسر کشم ۱

درد مرا بغیر چه نسبت که مدعی
خار از قدم بر آرد و من از جگر کشم ۲

ظاهر شود خرابی عالم ز سیل اشک
روزی که من گلیم خود از آب برکشم ۳

من مست خود مرادم و ناصح مرا ز می
چندانکه منع بیش کند بیشتر کشم ۴

گر نوشم از سفال سگان تو دردیی
بهتر ز آب خضر که از جام زرکشم ۵

بعد از هزار سال که یکجام دادیم
بختم امان نداد که جام دگر کشم ۶

اهلی بهل که ناوک او در دلم بود
حیف است تیر یار که از دل بدر کشم ۷