هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. او خود را سایهای سوخته از وصال معشوق میداند و از دوری و بخت سیاه شکایت میکند. شاعر تأکید میکند که بدون رضایت معشوق، زندگی برایش ارزشی ندارد و از هجران معشوق رنج میبرد. او خود را مانند کوهی از غم میداند که در برابر بادهای روزگار نمیلرزد و عشقش مانند شمعی است که از آتش آه میسوزد. در نهایت، شاعر خود را در مقام یک بندهی فداکار و عاشق معشوق میداند.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۰۸۳ - ما سایه صفت سوخته وصل تو ماهیم
ما سایه صفت سوخته وصل تو ماهیم
دور از تو ز بیطالعی بخت سیاهیم ۱
گر زندگی ما نه بدلخواه تو باشد
بالله که ما زندگی خویش نخواهیم ۲
ما را کشی از هجر خود و زنده کنی باز
عیسی روانبخشی و ما زنده گواهیم ۳
بر ما نگهت نیست بجز گوشه چشمی
ای آهوی چین کشته این نیم نگاهیم ۴
در کوی تو چون کاه بهر باد نلرزیم
ما کوه غمیم از بد ایام نکاهیم ۵
چون شمع فروغ دل ما ز آتش آهست
ما زنده ازین دود دل و آتش آهیم ۶
ز آسوده دلی بر در میخانه چو اهلی
شاهنشه وقتیم و سگ بنده شاهیم ۷
دور از تو ز بیطالعی بخت سیاهیم ۱
گر زندگی ما نه بدلخواه تو باشد
بالله که ما زندگی خویش نخواهیم ۲
ما را کشی از هجر خود و زنده کنی باز
عیسی روانبخشی و ما زنده گواهیم ۳
بر ما نگهت نیست بجز گوشه چشمی
ای آهوی چین کشته این نیم نگاهیم ۴
در کوی تو چون کاه بهر باد نلرزیم
ما کوه غمیم از بد ایام نکاهیم ۵
چون شمع فروغ دل ما ز آتش آهست
ما زنده ازین دود دل و آتش آهیم ۶
ز آسوده دلی بر در میخانه چو اهلی
شاهنشه وقتیم و سگ بنده شاهیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸۲ - مست آنم که ز دستت قدحی نوش کنم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸۴ - شور ستمت چند کند دور ز خویشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.