هوش مصنوعی: شاعر در این متن از درد عشق و رنج‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او از ستم معشوق و دل‌ریزی‌هایش شکایت دارد، اما در عین حال اعلام می‌کند که همچون پروانه به سوختن در این عشق ادامه خواهد داد. شاعر خود را در عشق بیگانه‌ای می‌داند که برای معشوق از همه چیز حتی خودش نیز می‌گذرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین برخی از مفاهیم مانند درد عشق و فداکاری ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.

شماره ۱۰۸۴ - شور ستمت چند کند دور ز خویشم

شور ستمت چند کند دور ز خویشم
شوری مکن ای کان نمک بادل ریشم ۱

خونریزی مژگان تو ای مرهم دل چند
تا چند زنی بر دل ریش اینهمه ریشم ۲

گر سرکشم از داغ تو ایشمع جفا کیش
پروانه صفت سوختنی در همه کیشم ۳

در پیش تو واپس ترم از جمله ولیکن
آندم که کشی تیغ بقتل از همه پیشم ۴

از ذره کمم لیک گر از مهر نسیمی
در عشق تو خورشید صفت از همه بیشم ۵

تنها نه که بیگانه ام از خلق چو اهلی
بیگانه صفت بهر تو بیگانه خویشم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۸۳ - ما سایه صفت سوخته وصل تو ماهیم
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸۵ - دمی که همنفسان گرم گفتگو بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.