هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از عشق و فراق سخن می‌گوید و از هجران و دوری معشوق رنج می‌برد. او به یاد معشوق و صحبت‌های دیرینه‌اش می‌افتد و از رقیب و گفتار او با معشوق شکوه می‌کند. شاعر همچنین به عیب‌گویی دیگران درباره عشقش اشاره می‌کند و می‌گوید که از عیب‌های خود شرمنده نیست.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و عبارات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.

شماره ۱۱۱۴ - بپای سرو تو افتاده ایم و مدهوشیم

بپای سرو تو افتاده ایم و مدهوشیم
بیاد قد تو با سایه ات هم آغوشیم ۱

بدام کس نفتد طایر فلک هرگز
تو صید ما نشوی ما بهر زه میکوشیم ۲

حقوق صحبت دیرینه یاد کن ساقی
که سالهاست که از خاطرت فراموشیم ۳

اگر بحلقه بزمت نه ایم ایشه حسن
بر آستان ز غلامان حلقه در گوشیم ۴

رقیب با تو بگفتار و ما چو شمع از دور
زبان بریده بحسرت نشسته خاموشیم ۵

چنان ز هجر تو ما تشنه هلاک خودیم
که زهر خوشتر از آب حیات مینوشیم ۶

اگر ز عشق کسی عیب ما کند اهلی
مگو خموش که ما عیب خود نمی پوشیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۱۳ - چند این دل سودازده را پند بگویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۵ - ترک خوبان گرچه از دست ملامت میکنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.