هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است. شاعر از عشق و فراق سخن میگوید و از هجران و دوری معشوق رنج میبرد. او به یاد معشوق و صحبتهای دیرینهاش میافتد و از رقیب و گفتار او با معشوق شکوه میکند. شاعر همچنین به عیبگویی دیگران درباره عشقش اشاره میکند و میگوید که از عیبهای خود شرمنده نیست.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از واژگان و عبارات ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۱۱۱۴ - بپای سرو تو افتاده ایم و مدهوشیم
بپای سرو تو افتاده ایم و مدهوشیم
بیاد قد تو با سایه ات هم آغوشیم ۱
بدام کس نفتد طایر فلک هرگز
تو صید ما نشوی ما بهر زه میکوشیم ۲
حقوق صحبت دیرینه یاد کن ساقی
که سالهاست که از خاطرت فراموشیم ۳
اگر بحلقه بزمت نه ایم ایشه حسن
بر آستان ز غلامان حلقه در گوشیم ۴
رقیب با تو بگفتار و ما چو شمع از دور
زبان بریده بحسرت نشسته خاموشیم ۵
چنان ز هجر تو ما تشنه هلاک خودیم
که زهر خوشتر از آب حیات مینوشیم ۶
اگر ز عشق کسی عیب ما کند اهلی
مگو خموش که ما عیب خود نمی پوشیم ۷
بیاد قد تو با سایه ات هم آغوشیم ۱
بدام کس نفتد طایر فلک هرگز
تو صید ما نشوی ما بهر زه میکوشیم ۲
حقوق صحبت دیرینه یاد کن ساقی
که سالهاست که از خاطرت فراموشیم ۳
اگر بحلقه بزمت نه ایم ایشه حسن
بر آستان ز غلامان حلقه در گوشیم ۴
رقیب با تو بگفتار و ما چو شمع از دور
زبان بریده بحسرت نشسته خاموشیم ۵
چنان ز هجر تو ما تشنه هلاک خودیم
که زهر خوشتر از آب حیات مینوشیم ۶
اگر ز عشق کسی عیب ما کند اهلی
مگو خموش که ما عیب خود نمی پوشیم ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱۳ - چند این دل سودازده را پند بگویم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱۵ - ترک خوبان گرچه از دست ملامت میکنیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.