هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از زیبایی‌های معشوق و دردهای هجران می‌گوید. او با استفاده از تصاویر شعری مانند نخل، رطب، چاشنی خنده، چشمه حیوان و... به توصیف معشوق می‌پردازد و از رنج دوری و اشتیاق وصال سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عاشقانه و عارفانه عمیق است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۱۴۷ - آن نخل قد و لعل لب چون رطبش بین

آن نخل قد و لعل لب چون رطبش بین
وان چاشنی خنده شیرین لبش بین ۱

گر طوبی جنت طلبی با ورق سبز
بر سرو قد آن سبز قبای قصبش بین ۲

تنها نه منم طالب آن چشمه حیوان
صد تشنه جگر همچو خضر در طلبش بین ۳

در شادی وصل دل بدروز چه بینی
بیداد شب هجر و دوام تعبش بین ۴

تا چشم زنی روز وصالت شب هجرست
این کوتهی روز، درازی شبش بین ۵

اهلی بودش جام طرب دیده پر خون
ای مست جگر سوخته جام طربش بین ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۶ - گر نه کافر بچه یی آتش دل تیز مکن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۸ - شبی با نامرادان باش و ترک خود مرادی کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.