هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت ترک خودخواهی، همراهی با نامرادان، عشق و فداکاری، و هدایت به سوی نور عقل تأکید دارد. شاعر از مخاطب می‌خواهد که مانند خورشید در تاریکی شب بدرخشد، از عشق و شادی سخن می‌گوید، و به دوری از مردم و پیوستن به طبیعت مانند مجنون اشاره می‌کند. همچنین، هشدار می‌دهد که نباید به ظاهر فریبنده‌ی دنیا اعتماد کرد و باید از عقل به عنوان چراغ راه استفاده نمود.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در متن برای درک و تجربه‌ی کامل، نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و فداکاری ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد.

شماره ۱۱۴۸ - شبی با نامرادان باش و ترک خود مرادی کن

شبی با نامرادان باش و ترک خود مرادی کن
درآ چون آفتاب از در شب و تا روز شادی کن ۱

من آخر کشته خواهم شد برسوایی زعشق تو
اگر خواهی نهانم کش وگر خواهی منادی کن ۲

دلا گر همدمی با نو غزالان آرزو داری
چو مجنون ترک مردم گیر و رو در کوه و وادی کن ۳

تو میخواهی مراد و نامرادت دوست میخواهد
دلا چون این مراد اوست با ما نامرادی کن ۴

نهاد چرخ کجرو با کسی کی راست میگردد
بمهر ظاهرش منگر حذر از کج نهادی کن ۵

بنور عقل در عالم ره شادی که میباید
درین ظلمت سرا اهلی چراغ عقل هادی کن ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴۷ - آن نخل قد و لعل لب چون رطبش بین
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴۹ - گر شوم خاک ره و سبزه دمد از گل من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.