خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که در آن شاعر از درد عشق و فراق مینالد. او از زلف سیاه معشوق، داغ دل، و رنجهای عشق سخن میگوید و از مدعیان و سختیهای راه عشق شکایت میکند. همچنین، اشارههایی به مجنون و لیلی و دیگر نمادهای عشق در ادبیات فارسی دارد.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته در آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۱۷۰ - ای سنبل زلف سیهت چین همه بر چین
ای سنبل زلف سیهت چین همه بر چین
از داغ تو شد نافه جگر سوخته در چین ۱
با مدعیان نیست جز آلایش دامن
دامان خود از صحبت اینطایفه برچین ۲
مجنون صفتم دید سگان صف زده گردم
گفتا برو از کوی من این معرکه برچین ۳
ای زلف بر آن سرو چه پیچی که مرا گفت
کز شاخ امید من دلسوخته برچین ۴
پاس گل روی تو مراد است که دایم
در دیده اهلی است ز خار مژه برچین ۵
از داغ تو شد نافه جگر سوخته در چین ۱
با مدعیان نیست جز آلایش دامن
دامان خود از صحبت اینطایفه برچین ۲
مجنون صفتم دید سگان صف زده گردم
گفتا برو از کوی من این معرکه برچین ۳
ای زلف بر آن سرو چه پیچی که مرا گفت
کز شاخ امید من دلسوخته برچین ۴
پاس گل روی تو مراد است که دایم
در دیده اهلی است ز خار مژه برچین ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۹ - آشفته ام از هجر و تو آشفته تر از من
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۱ - بآرزوی تو خوشحال میتوان بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
