هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غزلگونه است که در آن شاعر از درد عشق و فراق مینالد. او از زلف سیاه معشوق، داغ دل، و رنجهای عشق سخن میگوید و از مدعیان و سختیهای راه عشق شکایت میکند. همچنین، اشارههایی به مجنون و لیلی و دیگر نمادهای عشق در ادبیات فارسی دارد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای بهکاررفته در آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد.
شماره ۱۱۷۰ - ای سنبل زلف سیهت چین همه بر چین
ای سنبل زلف سیهت چین همه بر چین
از داغ تو شد نافه جگر سوخته در چین ۱
با مدعیان نیست جز آلایش دامن
دامان خود از صحبت اینطایفه برچین ۲
مجنون صفتم دید سگان صف زده گردم
گفتا برو از کوی من این معرکه برچین ۳
ای زلف بر آن سرو چه پیچی که مرا گفت
کز شاخ امید من دلسوخته برچین ۴
پاس گل روی تو مراد است که دایم
در دیده اهلی است ز خار مژه برچین ۵
از داغ تو شد نافه جگر سوخته در چین ۱
با مدعیان نیست جز آلایش دامن
دامان خود از صحبت اینطایفه برچین ۲
مجنون صفتم دید سگان صف زده گردم
گفتا برو از کوی من این معرکه برچین ۳
ای زلف بر آن سرو چه پیچی که مرا گفت
کز شاخ امید من دلسوخته برچین ۴
پاس گل روی تو مراد است که دایم
در دیده اهلی است ز خار مژه برچین ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۹ - آشفته ام از هجر و تو آشفته تر از من
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۱ - بآرزوی تو خوشحال میتوان بودن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
