هوش مصنوعی: این شعر از حافظ است که در آن شاعر از عشق، دوری از معشوق، ناامیدی و آرزوهایش سخن می‌گوید. او خود را درگیر احساسات شدید و تضادهای درونی توصیف می‌کند و از بخت بد و ضعف خود شکایت دارد. همچنین، از طبیعت و عناصری مانند باد، گل، بلبل و طوطی برای بیان احساساتش استفاده می‌کند.
رده سنی: 16+ متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به دانش ادبی و تجربهٔ زندگی بیشتری دارند.

شماره ۱۱۷۲ - او در دل و چون باد صبا در بدرم من

او در دل و چون باد صبا در بدرم من
پرسم خبر از غیر و ز خود بیخبرم من ۱

شکر بر طوطی فکن و گل سوی بلبل
آتش بمن انداز که مرغ دگرم من ۲

خلقی همه نزدیک و تو مپسند که از دور
چون صورت دیوار بحسرت نگرم من ۳

من مور ضعیفم دگران طایر بامش
رحمی بکن ای بخت که بیبال و پرم من ۴

ایگل سر بازار توام در غم او نیست
گر یوسف عهدی که بهیچت نخرم من ۵

بوی گل مقصود ز باد سحر آید
چون بلبل از آن مست نسیم سحرم من ۶

چون اهلی اگر جامه دریدن دهدم دست
نامردم اگر جامه جان را ندرم من ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۷۱ - بآرزوی تو خوشحال میتوان بودن
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷۳ - دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.