شماره ۱۱۸۲ - خواهی که عاشقانه سماعت کند خوشان

خواهی که عاشقانه سماعت کند خوشان
جانرا بر آستین نه و بر دوست برفشان ۱

صحبت خوشست و ناخوشم از غیر می کجاست
تا کم کنند درد سر خویش ناخوشان ۲

تا کی عذاب جان کشم از زاهدان خشک
بد دوزخیست صحبت افسرده آتشان ۳

ما زهر غم خوریم و حسودان بفکر ما
یارب حسود را هم ازین چاشنی چشان ۴

ایشمع حسن بهر چه برخاستی بخشم
بنشین بلطف و آتش کین را فرونشان ۵

کشتی به بی نشانی ام اما بخون چو مرغ
چندان طپم که دامنت از خون کنم نشان ۶

اهلی تو با بتانی و ما با سگان در
با سرکشان خوشی تو و ما با جفا کشان ۷