هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از معشوق و مستی و عشق سخن میگوید. او از معشوق میخواهد که به دلش بیاید و در فتنههای زندگی فرو رود. همچنین، از زیبایی و جذابیت معشوق و نیاز به ادب در برابر او صحبت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آنها برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و دانش بیشتری برای فهم عمیقتر داشته باشد.
شماره ۱۱۸۴ - گر با من مستی حذر از بیهده گو کن
گر با من مستی حذر از بیهده گو کن
در سینه من آی و در فتنه فرو کن ۱
چون غنچه دمد بوی ترا ایگل ز دل من
زنهار که بشکاف دل ریشم و بو کن ۲
ای قبله پرست از بت ما شرم نداری
تا چند کنی سجده گل روی باو کن ۳
کاری نکنی دیده زهاد که شورست
ساقی می ازین طایفه پنهان بسبو کن ۴
چوگان سر زلف بر آور بسر دوش
سرهای عزیزان همه در معرکه گو کن ۵
ای تشنه می شیره رز آب حیاتست
تا زهر نگردد حذر از عربده جو کن ۶
رخسار نکو آینه صنع الهی است
اهلی به ادب سجده آن روی نکو کن ۷
در سینه من آی و در فتنه فرو کن ۱
چون غنچه دمد بوی ترا ایگل ز دل من
زنهار که بشکاف دل ریشم و بو کن ۲
ای قبله پرست از بت ما شرم نداری
تا چند کنی سجده گل روی باو کن ۳
کاری نکنی دیده زهاد که شورست
ساقی می ازین طایفه پنهان بسبو کن ۴
چوگان سر زلف بر آور بسر دوش
سرهای عزیزان همه در معرکه گو کن ۵
ای تشنه می شیره رز آب حیاتست
تا زهر نگردد حذر از عربده جو کن ۶
رخسار نکو آینه صنع الهی است
اهلی به ادب سجده آن روی نکو کن ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸۳ - سخن بگو و دل از من بیک سخن بستان
گوهر بعدی:شماره ۱۱۸۵ - بر توسن ناز آنپسر میتاخت چون برق یمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
