شماره ۱۲۰۸ - هرچند که دیدم همه جور و ستم از تو

هرچند که دیدم همه جور و ستم از تو
بازآ که گناه از من و لطف و کرم از تو ۱

پیش آ قدمی تا بسپارم بتو جان را
جان باختن از جانب من یک قدم از تو ۲

خورشید جهانی تو و ما سوخته حالان
آن ذره، که داریم وجود از عدم تو ۳

هرگز بجز از شکر عطای تو نگفتیم
با آنکه هزاران گله داریم هم از تو ۴

گر تشنه لبی را بدهی جرعه آبی
دریای حیاتی، نشود هیچ کم از تو ۵

اهلی غم خود خور که بتانرا غم کس نیست
گر کشته شوی نیز کسی را چه غم از تو ۶