هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، رنج عاشق، و یادآوری خاطرات شیرین میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند، رنج او را ببیند و یاد یاران گذشته را زنده نگه دارد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات تاریخی نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد.
شماره ۱۲۵۹ - سرو من بنمای قد و خجلت شمشاد ده
سرو من بنمای قد و خجلت شمشاد ده
برفشان دستی برقص و عالمی بر باد ده ۱
تو نه آن مرغی که صید کس شوی از مامرم
دام صحبت شو زمانی بازی صیاد ده ۲
ما چنین لب تشنه و تو جرعه میریزی بخاک
اینکه میریزی بدست عاشق ناشاد ده ۳
ای حریف بزم شیرین یاد خسرو تابکی
گر توانی یادش از جان کندن فرهاد ده ۴
ایکه می با یار مینوشی بشکر این مراد
زینهار از اهلی بیچاره او را یاد ده ۵
برفشان دستی برقص و عالمی بر باد ده ۱
تو نه آن مرغی که صید کس شوی از مامرم
دام صحبت شو زمانی بازی صیاد ده ۲
ما چنین لب تشنه و تو جرعه میریزی بخاک
اینکه میریزی بدست عاشق ناشاد ده ۳
ای حریف بزم شیرین یاد خسرو تابکی
گر توانی یادش از جان کندن فرهاد ده ۴
ایکه می با یار مینوشی بشکر این مراد
زینهار از اهلی بیچاره او را یاد ده ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵۸ - جدایی از درت جانا بزهر آلوده تیرم به
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۰ - تا ساقی گلهذار رفته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.