خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای عمیق، به موضوعاتی مانند عشق، رنج عاشق، و یادآوری خاطرات شیرین میپردازد. شاعر از معشوق میخواهد که به او توجه کند، رنج او را ببیند و یاد یاران گذشته را زنده نگه دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اشارات تاریخی نیاز به دانش ادبی و فرهنگی دارد.
شماره ۱۲۵۹ - سرو من بنمای قد و خجلت شمشاد ده
سرو من بنمای قد و خجلت شمشاد ده
برفشان دستی برقص و عالمی بر باد ده ۱
تو نه آن مرغی که صید کس شوی از مامرم
دام صحبت شو زمانی بازی صیاد ده ۲
ما چنین لب تشنه و تو جرعه میریزی بخاک
اینکه میریزی بدست عاشق ناشاد ده ۳
ای حریف بزم شیرین یاد خسرو تابکی
گر توانی یادش از جان کندن فرهاد ده ۴
ایکه می با یار مینوشی بشکر این مراد
زینهار از اهلی بیچاره او را یاد ده ۵
برفشان دستی برقص و عالمی بر باد ده ۱
تو نه آن مرغی که صید کس شوی از مامرم
دام صحبت شو زمانی بازی صیاد ده ۲
ما چنین لب تشنه و تو جرعه میریزی بخاک
اینکه میریزی بدست عاشق ناشاد ده ۳
ای حریف بزم شیرین یاد خسرو تابکی
گر توانی یادش از جان کندن فرهاد ده ۴
ایکه می با یار مینوشی بشکر این مراد
زینهار از اهلی بیچاره او را یاد ده ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵۸ - جدایی از درت جانا بزهر آلوده تیرم به
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۰ - تا ساقی گلهذار رفته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
