هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق، هجران، و آرزوی وصال سخن میگوید. او با استفاده از استعارههای زیبا مانند "زلف سیه"، "جام مدام"، و "مرغ دل"، احساسات خود را بیان میکند و از معشوق طلب محبت و رحمت مینماید. همچنین، اشارهای به مفاهیم عرفانی مانند "قیامت" و "سلطنت عشق" دارد.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعارهها و اصطلاحات بهکار رفته نیاز به دانش ادبی و تجربهی زندگی بیشتری برای درک کامل دارند.
شماره ۱۲۶۱ - زلف سیه شانه کن جام مدامی بده
زلف سیه شانه کن جام مدامی بده
سلسله عشق را باز نظامی بده ۱
روز قیامت کسی گر نبود باورش
سروقد خویش را خیز و خرامی بده ۲
کشته هجر توام پرسش من کی دمی
اولم از لطف خویش جان بسلامی بده ۳
مرغ دل رفته را تا بکف آرم دگر
از خط و خال خودت دانه و دامی بده ۴
بر من مخمور غم رحم کن ای میفروش
گر نبود صاف می دردی جامی بده ۵
سلطنت جاودان دولت عشقست و بس
یارب از این دولتم بخش تمامی بده ۶
حسرت شیرین لبان تا بکی ای بخت بد
اهلی ناکام را زینهمه کامی بده ۷
سلسله عشق را باز نظامی بده ۱
روز قیامت کسی گر نبود باورش
سروقد خویش را خیز و خرامی بده ۲
کشته هجر توام پرسش من کی دمی
اولم از لطف خویش جان بسلامی بده ۳
مرغ دل رفته را تا بکف آرم دگر
از خط و خال خودت دانه و دامی بده ۴
بر من مخمور غم رحم کن ای میفروش
گر نبود صاف می دردی جامی بده ۵
سلطنت جاودان دولت عشقست و بس
یارب از این دولتم بخش تمامی بده ۶
حسرت شیرین لبان تا بکی ای بخت بد
اهلی ناکام را زینهمه کامی بده ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶۰ - تا ساقی گلهذار رفته
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶۲ - ساقیا می بقدح ریز و ببد مست مده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
