هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از عشق و درد ناشی از آن سخن میگوید. او از گل و بلبل به عنوان نمادهای عشق و رنج یاد میکند و به آتش عشق و تأثیر آن بر دل اشاره دارد. همچنین، شاعر از صبر و تحمل در برابر جور معشوق صحبت میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و تحمل رنج نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۲۸۱ - در چمن با کف رنگین قدح ای گل زده یی
در چمن با کف رنگین قدح ای گل زده یی
ناخنی بر دل صد پاره بلبل زده یی ۱
رویت افروخته از آتش می با خط سبز
آه ازین شعله که در خرمن سنبل زده یی ۲
حالم از درد تو بد نیست ازین شیوه بدست
که تو میدانی و عمدا به تغافل زده یی ۳
در دلم میخلد از سوزن عیسی خاری
که به مژگان ره ارباب توکل زده یی ۴
عاشقی کار تحمل بود از جور منال
صبر کن اهلی اگر لاف تحمل زده یی ۵
ناخنی بر دل صد پاره بلبل زده یی ۱
رویت افروخته از آتش می با خط سبز
آه ازین شعله که در خرمن سنبل زده یی ۲
حالم از درد تو بد نیست ازین شیوه بدست
که تو میدانی و عمدا به تغافل زده یی ۳
در دلم میخلد از سوزن عیسی خاری
که به مژگان ره ارباب توکل زده یی ۴
عاشقی کار تحمل بود از جور منال
صبر کن اهلی اگر لاف تحمل زده یی ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸۰ - من کیم خسته دلی حال دگرگون شده یی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸۲ - هان ای خضر که آب بقانوش کرده یی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.