خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و درد ناشی از آن سخن میگوید. او از گل و بلبل به عنوان نمادهای عشق و رنج یاد میکند و به آتش عشق و تأثیر آن بر دل اشاره دارد. همچنین، شاعر از صبر و تحمل در برابر جور معشوق صحبت میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و تحمل رنج نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۲۸۱ - در چمن با کف رنگین قدح ای گل زده یی
در چمن با کف رنگین قدح ای گل زده یی
ناخنی بر دل صد پاره بلبل زده یی ۱
رویت افروخته از آتش می با خط سبز
آه ازین شعله که در خرمن سنبل زده یی ۲
حالم از درد تو بد نیست ازین شیوه بدست
که تو میدانی و عمدا به تغافل زده یی ۳
در دلم میخلد از سوزن عیسی خاری
که به مژگان ره ارباب توکل زده یی ۴
عاشقی کار تحمل بود از جور منال
صبر کن اهلی اگر لاف تحمل زده یی ۵
ناخنی بر دل صد پاره بلبل زده یی ۱
رویت افروخته از آتش می با خط سبز
آه ازین شعله که در خرمن سنبل زده یی ۲
حالم از درد تو بد نیست ازین شیوه بدست
که تو میدانی و عمدا به تغافل زده یی ۳
در دلم میخلد از سوزن عیسی خاری
که به مژگان ره ارباب توکل زده یی ۴
عاشقی کار تحمل بود از جور منال
صبر کن اهلی اگر لاف تحمل زده یی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۸۰ - من کیم خسته دلی حال دگرگون شده یی
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸۲ - هان ای خضر که آب بقانوش کرده یی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
