شماره ۱۳۹۲ - بناوکی که مرا رخنه در درون کردی

بناوکی که مرا رخنه در درون کردی
کدورتهمه عمر از دلم برون کردی ۱

تو سرو ناز که گل را بناز میبویی
کجا بری دل ما را که غرق خون کردی ۲

چو گل بخرمن من عمر که خواهی آتش زد
که نوبهار رخ از باده لاله گون کردی ۳

رهم بسلسله زلف چون نمیدادی
مرا ز بهر چه سر حلقه جنون کردی ۴

دلم که شهره عالم به نیک نامی بود
فسانه همه شهرش بیک فسون کردی ۵

درین چمن همه جامیست ایفلک چونست
که جام نرگس مخمور سرنگون کردی ۶

ز دام هجر بمردن رسیده ام اهلی
مگو که چون برهاندت بگو که چون کردی ۷