شمارهٔ ۲۲ - در وصف خیمه و مدح شاه اسماعیل گوید

این چه فرخنده خیمه این چه سر است
آسمانی است کز زمین برخاست ۱

خانه راحتست و مامن عیش
کعبه خلق یا بهشت خداست ۲

میخش از شاخ طوبی است و سزد
که طنابش ز گیسوی حور است ۳

همه طرحش خیال خاص بود
به از این در خیال نایدر راست ۴

بتماشا در آ که گلزارش
روشنی بخش دیده بیناست ۵

گل باغش که تازه است مدام
کس چه دانست کز چه آب و هواست ۶

نو بهاریست کز خزان دور است
در همه موسمی بشنو و نماست ۷

پیش نقش ختایی یی که دروست
وصف نقاش چین مکن که خطاست ۸

سایه چتر شاه بر سر اوست
گر کند سایه بر سپهر رواست ۹

خسرو عهد شاه اسماعیل
آنکه کیخسروش کمینه گداست ۱۰

بار گاهش ز آسمان بگذشت
خیمه قدر او از آن بالاست ۱۱

هر کجا خیمه زد بقصد عدو
ناوکش میخ دیده اعداست ۱۲

نیزه او ستون اسلام است
خیمه شرع و دین از او برپاست ۱۳

چتر او هر کجا که سایه فکند
سایه اش بر سر هزار هماست ۱۴

صحن بزمش ر بس زر افشانی
چون بساط چمن نشاط افزاست ۱۵

تا ابد باد زیر خیمه چرخ
سایه دولتش که بر سر ماست ۱۶