شمارهٔ ۲۷ - در مدح شاه اسماعیل و کمان او گوید

شاهی که چرخ حلقه بگوش از کمان اوست
روی زمین به پشت کمان از امان اوست ۱

سهم السعادتی که قرین ظفر بود
در قبضه کمان سعادت قران اوست ۲

زاغ کمان اوست همایی که از شرف
پرواز طایر فلک از آشیان اوست ۳

از روی امتحان بفلک گر کمان کشد
نارنج مهر و مه هدف امتحان اوست ۴

تیرش که خار چشم حریف است روز جنگ
هر جا که هست دیده دشمن نشان اوست ۵

خصمش چنان ضعیف شد از غم که چونکمان
پیدا ز زیر پوست رک و استخوان اوست ۶

بر حرف این کمان منه انگشت همچو تیر
کاین نقش دلکش از قلم خرده دان اوست ۷

عظم رمیم در حرکت زین بود بلی
آنکس که مرده زنده کند در امان اوست ۸

در وصف اینکمان که چو ابروی یار ماست
گز تیر چرخ لب نگشاید نشان اوست ۹

اهلی که گوشه گیر چو پیر از شکستگیست
مداح شاه و پیر سگ خاندان اوست ۱۰