هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق نافرجام و رنج‌های ناشی از آن می‌گوید. او احساس می‌کند که زندگی بدون معشوق مانند زهر است و با وجود دوری از یار، هر زخمی را به جان می‌خرد.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاطفی عمیق و اشاره به رنج‌های عشق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.

شماره ۴۳ - تا نرگس مست یار در قهر منست

تا نرگس مست یار در قهر منست
حقا که حیات و زندگی زهر منست ۱

از مرهم وصل بهره ام نیست ولی
هر زخم ستم که هست از بهر منست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۲ - ای مه که رخت آینه ی هر نظریست
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.