هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که ارزش و هویت واقعی او در سخنانش نهفته است، مانند یوسف که در پیراهنش گم شده بود. او معتقد است که افراد کوته‌فکر نمی‌توانند او را بشناسند و تنها کسانی که بینش عمیقی دارند، قادر به درک او هستند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند یوسف و پیراهن، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۱۲۱ - جان دو جهان ز شخص من در سخنست

جان دو جهان ز شخص من در سخنست
کان یوسف گمگشته درین پیرهن است ۱

کوته نظران کجا شناسند مرا
چشمی که مرا شناخت هم چشم منست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - عارف بجز از عارف آگاه کجاست
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - یک گربه ده و بصد « همی » منصرف است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.