هوش مصنوعی:
شاعر از تقدیر خود شکایت دارد که همیشه درد و غم به او میدهد و حتی اگر گاهی آسایشی به او بدهد، بیم آن دارد که آن هم آسان به دست نیاید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به درد و رنج ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.
شماره ۱۹۳ - هرگز فلکم باده رخشان ندهد
هرگز فلکم باده رخشان ندهد
جز درد غم ساقی دوران ندهد ۱
خون جگری گر دهد آسان نوشم
می ترسم از آنکه اینهم آسان ندهد ۲
جز درد غم ساقی دوران ندهد ۱
خون جگری گر دهد آسان نوشم
می ترسم از آنکه اینهم آسان ندهد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۲ - از کوشش من بمن نوایی نرسد
گوهر بعدی:شماره ۱۹۴ - عشق ار پی زینت و هنر میسوزد « کذا »
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
