هوش مصنوعی: شاعر بیان می‌کند که اگر دل او به روی معشوق باز باشد، طعنه‌های بی‌اساس دیگران برایش اهمیتی ندارد. او بدن را خانه‌ای موقتی برای جان می‌داند و پاره شدن جامه (تن) را برای جان بی‌ضرر می‌شمارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عرفانی و انتزاعی موجود در متن برای درک و ارتباط نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.

شماره ۲۴۵ - گر سینه ما چاک ز نظاره بود

گر سینه ما چاک ز نظاره بود
ما را چه غم از طعنه بیکاره بود ۱

تن خانه عاریت بود در بر جان
جان را چه زیان ز جامه گر پاره بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۴۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۴۴ - آنی که حسد مه از صفای تو برد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۶ - مشتاق تو فردوس برین را چکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.