شماره ۶ - نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را

نهفت شوخی بی پرده شور جنگش را
ز باده تندی این باده برد رنگش را ۱

کدام آینه با روی او مقابل شد
که بی قراری جوهر نبرد زنگش را ۲

چو غنچه جوش صفای تنش ز بالیدن
دریده بر تن نازک قبای تنگش را ۳

ز گرمی نفسش دل در اهتزاز آمد
شراره شهپر پرواز گشت سنگش را ۴

نظاره خط پشت لبش ز خویشم برد
ز باده نشئه فزون داده اند بنگش را ۵

چه نغمه ها که به مرگم سرود و پنداری
ز رشته کفنم تار بود چنگش را ۶

به حشر وعده دیدار کرده بی تابم
شتاب من به سر آرد مگر درنگش را ۷

جگر نشانه نهم بر خود اعتمادم نیست
مباد دل به تپش رد کند خدنگش را ۸

کشیده ایم به دیوانگی ز شوخی دوست
به گونه گونه ادا ناز رنگ رنگش را ۹

ز ظرف غالب آشفته گر نه ای آگاه
بیازما به می تند هوش و هنگش را ۱۰