هوش مصنوعی: این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر زیبا، به موضوعاتی مانند عشق، رنج، زندگی، و حقیقت وجودی انسان می‌پردازد. شاعر از مفاهیمی مانند باده، محتسب، شاهدپرستی، دوزخ، عمر، و جلوه‌های ظاهری برای بیان عمیق‌ترین احساسات و تفکرات خود استفاده کرده است.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات ممکن است نیاز به دانش ادبی و تجربه زندگی بیشتری داشته باشند تا به درستی درک شوند.

شماره ۹۶ - منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست

منع ما از باده عرض احتسابی بیش نیست
محتسب افشرده انگور، آبی بیش نیست ۱

رنج و راحت بر طرف شاهد پرستانیم ما
دوزخ از سرگرمی نازش عتابی بیش نیست ۲

خارج از هنگامه سر تا سر به بیکاری گذشت
رشته عمر خضر مد حسابی بیش نیست ۳

قطره و موج و کف و گرداب جیحونست و بس
این من و مایی که می بالد حجابی بیش نیست ۴

خویش را صورت پرستان هرزه رسوا کرده اند
جلوه می نامند و در معنی نقابی بیش نیست ۵

شوخی اندیشه خویش ست سر تا پای ما
تار و پود هستی ما پیچ و تابی بیش نیست ۶

زخم دل لب تشنه شور تبسم های تست
این نمکدان ها به چشم ما سرابی بیش نیست ۷

نامه بر از پیشگاه ناز مکتوب مرا
پاسخی آورده است اما جوابی بیش نیست ۸

جلوه کن منت منه از ذره کمتر نیستم
حسن با این تابناکی آفتابی بیش نیست ۹

چند رنگین نکته دلکش، تکلف بر طرف
دیده ام دیوان غالب انتخابی بیش نیست ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۳۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۵ - بلبل دلت به ناله خونین به بند نیست
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - دل بردن ازین شیوه عیانست و عیان نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.