هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و انتقادی است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، آزادی، و ناپایداری دنیا می‌پردازد. شاعر از بی‌زبانی و رنج خود سخن می‌گوید، به زیبایی و ناز اشاره می‌کند، و از دنیاطلبان و گرفتاری‌هایشان انتقاد می‌کند. همچنین، مفاهیمی مانند وجود و عدم، و وهم و واقعیت را بررسی می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از انتقادهای اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم باشد.

شماره ۱۱۰ - در پرده شکایت ز تو داریم و بیان هیچ

در پرده شکایت ز تو داریم و بیان هیچ
زخم دل ما جمله دهانست و زبان هیچ ۱

ای حسن گر از راست نرنجی سخنی هست
ناز این همه یعنی چه؟ کمر هیچ و دهان هیچ ۲

در راه تو هر موج غباری ست روانی
دلتنگ نگردم ز برافشاندن جان هیچ ۳

بر گریه بیفزود زدل هر چه فرو ریخت
در عشق بود تفرقه سود و زیان هیچ ۴

تن پروری خلق فزون شد ز ریاضت
جز گرمی افطار ندارد رمضان هیچ ۵

دنیاطلبان عربده مفت ست بجوشید
آزادی ما هیچ و گرفتاریتان هیچ ۶

پیمانه رنگی ست درین بزم به گردش
هستی همه طوفان بهارست خزان هیچ ۷

عالم همه مرآت وجودست عدم چیست؟
تا کار کند چشم محیط ست و کران هیچ ۸

در پرده رسوایی منصور نوایی ست
رازت نشنودیم ازین خلوتیان هیچ ۹

غالب ز گرفتاری اوهام برون آی
بالله جهان هیچ و بد و نیک جهان هیچ ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - ای که نبوی هر چه نبود در تماشایش مپیچ
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - باده پرتو خورشید و ایاغ دم صبح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.