شماره ۱۷۳ - به عشق از دو جهان بی نیاز باید بود

به عشق از دو جهان بی نیاز باید بود
مجاز سوز حقیقت گداز باید بود ۱

به جیب حوصله نقد نشاط باید ریخت
به جان شکوه تغافل طراز باید بود ۲

چو لب ز هرزه نوایان شوق نتوان شد
چو دل ز پرده سرایان راز باید بود ۳

چو بزم عشرتیان تازه رو توان جوشید
چو شمع خلوتیان جان گداز باید بود ۴

کمر نهفته به تاراج خویش باید بست
شریک مصلحت سعی ناز باید بود ۵

چو شوق بال گشاید توان به خود بالید
چو ناز جلوه گر آید نیاز باید بود ۶

به صحن میکده سرمست می توان گردید
به کنج صومعه وقت نماز باید بود ۷

به خون تپیده ذوق نگاه نتوان زیست
شهید آن مژه های دراز باید بود ۸

نگه ز دیده بیدار جو که سائل را
به کدیه طالب درهای باز باید بود ۹

چه بر ز راحت آزادگی خوری غالب؟
ترا که این همه با برگ و ساز باید بود ۱۰