شماره ۲۳۰ - گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف

گل و شمعم به مزار شهدا گشت تلف
نشدی راضی و عمرم به دعا گشت تلف ۱

سعی در مرگ رقیبان گرانجان کردی
می شناسم که چه از ناز و ادا گشت تلف ۲

با غمت مرگ پدر سنجم و گویم هیهات
ناله ای چند که در کار قضا گشت تلف ۳

آمدی دیر به پرسش چه نثارت آرم
من و عمری که به اندوه وفا گشت تلف ۴

رنگ و بود ترا برگ و نوا بود مرا
رنگ و بو گشت کهن برگ و نوا گشت تلف ۵

گل و مل باید و داغم که درین رنج دراز
هر چه بود از زر و سیمم به دوا گشت تلف ۶

بال و پر شاید و میرم که درین بند گران
تاب و طاقت به خم دام بلا گشت تلف ۷

لطف یک روزه تلافی نکند عمری را
که به درویزه اقبال جفا گشت تلف ۸

گیرم امروز دهی کام دل آن حسن کجا
اجر ناکامی سی ساله ما گشت تلف ۹

کاش پای فلک از سیر بماندی غالب
روزگاری که تلف گشت چرا گشت تلف؟ ۱۰