شماره ۲۳۵ - سبکروحم بود بار من اندک

سبکروحم بود بار من اندک
چرا نشماری آزار من اندک ۱

تنم فرسوده در بند تو بسیار
دلت بخشوده بر کار من اندک ۲

از این پرسش که بسیارست از تو
شد اندوه دل زار من اندک ۳

همانا زان حکایتها که دارم
شنیدستی ز غمخوار من اندک ۴

ز خاصانت گرامی گوهری هست
که می داند ز اسرار من اندک ۵

سر کوچک دلیهای تو گردم
که آسان کرده دشوار من اندک ۶

برآیی از نورد موج تشویر
نهی گر دل به گفتار من اندک ۷

مدان کز دستبرد تست گر هست
متاع صبر در بار من اندک ۸

وجودم خوان یغما بود غم را
تو هم بردی ز بسیار من اندک ۹

نگویم تا نباشد نغز غالب
چه غم گر هست اشعار من اندک؟ ۱۰