شماره ۲۶۵ - صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم

صبح شد خیز که روداد اثر بنمایم
چهره آغشته به خوناب جگر بنمایم ۱

پنبه یکسو نهم از داغ که رخشد چون روز
آخری نیست شبم را که سحر بنمایم ۲

خویشتن را دگر از گریه نگهداشت به زور
جگر خسته خود آن به که دگر بنمایم ۳

حد من نیست که بنمایمش آری از دور
با من آ تا سر آن راهگذار بنمایم ۴

می کند ناز گمان کرده که خط دیر دمد
خیز تا شعبده جذب نظر بنمایم ۵

آتش افروخته و خلق به حیرت نگران
رخصتی ده که به هنگامه هنر بنمایم ۶

چون به محشر اثر سجده ز سیما جویند
داغ سودای تو ناچار ز سر بنمایم ۷

دلربایانه به زندان همه روزم گذرد
بس که خود را به تو از روزن در بنمایم ۸

بر رقم سنج یسار تو زنم بانگ به حشر
کش رضانامه خونهای هدر بنمایم ۹

غالب این لعب به گل مهره رضاجویی تست
تو خریدار گهر باش گهر بنمایم ۱۰