شماره ۲۶۶ - شبهای غم که چهره به خوناب شسته ایم

شبهای غم که چهره به خوناب شسته ایم
از دیده نقش وسوسه خواب شسته ایم ۱

افسون گریه برد ز خویت عتاب را
از شعله تو دود به هفت آب شسته ایم ۲

زاهد خوش ست صحبت از آلودگی مترس
کاین خرقه بارها به می ناب شسته ایم ۳

ای در عتاب رفته ز بیرنگی سرشک
غافل که امشب از مژه خوناب شسته ایم ۴

پیمانه را ز باده به خون پاک کرده ایم
کاشانه را ز رخت به سیلاب شسته ایم ۵

غرق محیط وحدت صرفیم و در نظر
از روی بحر موجه و گرداب شسته ایم ۶

بی دست و پا به بحر توکل فتاده ایم
از خویش گرد زحمت اسباب شسته ایم ۷

در مسلخ وفا ز حیا آب گشته ایم
خون از جبین و دست ز قصاب شسته ایم ۸

غالب رسیده ایم به کلکته و به می
از سینه داغ دوری احباب شسته ایم ۹