شماره ۲۷۷ - چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان

چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان
زین گونه کرا روز به سر رفت؟ مگرمان ۱

آذر بپرستیم و رخ از شعله نتابیم
ای خوانده به سوی خود ازین راهگذرمان ۲

در عشق تو ضرب المثل راهروانیم
بگذار به ره خفته و از بیشه مبرمان ۳

از بی خردی کوی ترا خلد شمردیم
چونست که در کوی تو ره نیست دگرمان ۴

مستیم بیا تن زن و لب بر لب ما نه
حاشا که بود تفرقه لب ز شکرمان ۵

طول شب هجران بود اندر حق ما خاص
از همنفسان کس نشناسد به سحرمان ۶

بی وجه می آشفته و خواریم بدا ما
در میکده از ما نستانند اگرمان ۷

از ارزش ما بی هنران مانده شگفتی
در بند غم انداخته گردون به هنرمان ۸

چون تازگی حوصله خویش نداند
داند که بود ناله به امید اثرمان ۹

غالب چه زیان ناله اگر گرمروی کرد
سوزی به دل اندر نه و داغی به جگرمان ۱۰