هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به زیباییهای ظاهری و جذابیتهای معنوی اشاره دارد و از مفاهیمی مانند عشق، رنج، حسرت و ستایش سخن میگوید. شاعر از غزالان، طرههای خمدرخم، و زیباییهای دنیوی و اخروی سخن میگوید و در عین حال از رنجها و داغهای زندگی نیز یاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات به رنج و حسرت ممکن است برای سنین پایینتر نامناسب باشد.
شماره ۲۷۶ - ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان
ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان
دل مردم به خم طره خم در خمشان ۱
کافرانند جهانجوی که هرگز نبود
طره حور دلاویزتر از پرچمشان ۲
آشکارا کش و بدنام و نکونامی جوی
آه از این طایفه وان کس که بود محرمشان ۳
رشک بر تشنه تنها رو وادی دارم
نه بر آسوده دلان حرم و زمزمشان ۴
بگذر از خسته دلانی که ندانی هشدار
خستگانند که داری و نداری غمشان ۵
داغ خونگرمی این چاره گرانم گویی
آتش ست آتش اگر پنبه وگر مرهمشان ۶
ای که راندی سخن از نکته سرایان عجم
چه به ما منت بسیار نهی از کمشان ۷
هند را خوش نفسانند سخنور که بود
باد در خلوتشان مشک فشان از دمشان ۸
مؤمن و نیر و صهبایی و علوی وانگاه
حسرتی، اشرف و آزرده بود اعظمشان ۹
غالب سوخته جان گر چه نیاید به شمار
هست در بزم سخن همنفس و همدمشان ۱۰
دل مردم به خم طره خم در خمشان ۱
کافرانند جهانجوی که هرگز نبود
طره حور دلاویزتر از پرچمشان ۲
آشکارا کش و بدنام و نکونامی جوی
آه از این طایفه وان کس که بود محرمشان ۳
رشک بر تشنه تنها رو وادی دارم
نه بر آسوده دلان حرم و زمزمشان ۴
بگذر از خسته دلانی که ندانی هشدار
خستگانند که داری و نداری غمشان ۵
داغ خونگرمی این چاره گرانم گویی
آتش ست آتش اگر پنبه وگر مرهمشان ۶
ای که راندی سخن از نکته سرایان عجم
چه به ما منت بسیار نهی از کمشان ۷
هند را خوش نفسانند سخنور که بود
باد در خلوتشان مشک فشان از دمشان ۸
مؤمن و نیر و صهبایی و علوی وانگاه
حسرتی، اشرف و آزرده بود اعظمشان ۹
غالب سوخته جان گر چه نیاید به شمار
هست در بزم سخن همنفس و همدمشان ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۲۶۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۵ - سوخت جگر تا کجا رنج چکیدن دهیم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۷ - چون شمع رود شب همه شب دود ز سرمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.