شماره ۲۹۹ - حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو

حق که حقست سمیع ست فلانی بشنو
بشنو گر تو خداوند جهانی بشنو ۱

لن ترانی به جواب ارنی چند و چرا؟
من نه اینم بشناس و تو نه آنی بشنو ۲

سوی خود خوان و به خلوتگه خاضم جا ده
آنچه دانی بشمار آنچه ندانی بشنو ۳

پرده ای چند به آهنگ نکیسا بسرای
غزلی چند به هنجار فغانی بشنو ۴

لختی آیینه برابر نه و صورت بنگر
پاره ای گوش به من دار و معانی بشنو ۵

هر چه سنجم به تو ز اندیشه پیری بپذیر
هر چه گویم به تو از عیش جوانی بشنو ۶

داستان من و بیداری شبهای فراق
تا نخسبی و به پاسم ننشانی بشنو ۷

چاره جو نیستم و نیز فضولی نکنم
من و اندوه تو چندان که توانی بشنو ۸

زین که دیدی به جحیمم طلب رحم خطاست
سخنی چند ز غمهای نهانی بشنو ۹

نامه در نیمه ره بود که غالب جان داد
ورق از هم در و این مژده زبانی بشنو ۱۰